Džamija u Cvijetnju

Džamija u Cvijetnju se nalazi jugo-istočno od grada Novog Pazara. Na inicijativu mještana i prijatelja, a uz pomoć lokalnih biznismena, koji su, uloživši novac u izgradnju ove lijepe građevine, obezbijedili sebi dvorac, ako Bog da, u Dzennetu.

Izgradnja džamije započeta je 2002. godine. Plac za izgradnju džamije uvakufio je Redžep Ibrahimović, dok je radove na izgradnji izvodio džematlija Mersad, poznatiji kao Mikan, Hačković. U mjesecu Ramazanu 2004. godine klanjane su prve teravije u još nedovršenoj džamiji, a zahvaljujući Mehdiji Neziroviću, koji je uložio materijalna sredstva, podignuta je munara, tako da je svečano otvaranje upriličeno 3. maja 2008. god. pred velikim brojem vjernika, u organizaciji odbora za izgradnju džamije i Mešihata IZ-e Sandžaka. Simboličnom predajom džamijskog ključa od strane vakifa Mehdije Nezirovića reisu-lulemi Ademu ef. Zilkiću, džamija je svečano otvorena i predata džematu na upotrebu.

Džamija nema kupolu, pripada četvorovodnom tipu džamija. Džamijsko munare, srednje veličine, je prvo koje je urađeno sa prizmama na teritoriji Novog Pazara. Zahvaljujući uzvišenju na kojem je locirana džamija, vidljivost munare dominira Pazarom i okolnim selima. Izgradnjom džamije i njene munare Cvijetnje je dobilo preduslove za bolju organizaciju vjerskog života, kao i na značaju uopšte. Džamija je lijepo sređena - kako enterijer, tako i njen vanjski izgled. Oko džamije se nalazi prostran vakufski plac. U njenoj avliji je smještena potpuno sređena česma, koja služi za uzimanje abdesta, ali i za svakodnevne potrebe stanovnika mahale.

Česme su koristile ljudima za piće, za uzimanje abdesta i za održavanje higijene uopšte i jedan su od spomenika islamske kulture. Pravljene su u blizini džamija i pored puteva gdje bi prolazio veliki broj ljudi. One koje su pravljene u blizini džamija pravljene su s razlogom, jer, po islamu, da bi čovjek obavio namaz/molitvu, mora uzeti abdest – pošto ima pet dnevnih molitvi, onda pet pet puta dnevno, što je bio dodatni razlog za njihovo postojanje u blizini džamija. Njih su, uglavnom, podizali graditelji džamija.

Munara je bijela, sazidana od cigle, vitka , veoma lijepa, ukrašena sa svjetiljkama duž munare, pa se onome koji je posmatra noću pruža prizor koji se pamti. Džematlije vole da kažu da imaju najljepšu munaru od svih džamija u gradu. Džamija je prava ljepotica i što se tiče njene vidljivosti, dominira ovim naseljem, koje se ponosi njome. Džamija je dobro posjećena, posebno džumom i ramazanom na teravijama. Vjerska pouka u ovoj džamiji je uspješna i ima dosta polaznika. Ona je centar okupljanja svih stanovnika Cvijetnja i okolnih sela, a ujedno je i veza sadašnjih mještana i onih koji su nekada živjeli u ovom lijepom mjestu.

Samo one generacije muslimana koje vode brigu o džamijama, grade ih i održavaju, podupiru svoju vjeru i aktivno je sprovode, mogu opstati i sebe od propasti i nestanka sačuvati. Čuvajući Islamsku zajednicu i vjeru, Bošnjaci muslimani na ovim prostorima čuvaju sebe i svoje porodice.

Uzvišeni Allah je rekao: „Ja, katkada, naumim kazniti stanovnike Zemlje. Ali kada među njima vidim one koji grade i podižu Moje Kuće te one koji se međusobno vole radi Mene, kao i one koji rano ustaju da se Meni mole i oprosta traže, odustanem od naumljene kazne.” (Hadis kudsijj, bilježi Bejheki)

Molimo Allaha, dž.š., da ovim skromnim insanima i dobrim muslimanima da dug i ugodan život, te da im njihov vakuf bude prethodnica u Džennetu, posebno porodicama Ibrahimović, Nezirovic, Hačković, Numanović, Šaćirović i ostalim darodavcima.